دعاى روز بيست و دوم ماه رمضان ( 1 ) در اين دعا ، ابتداء خداوند به بعضى از كمالاتى كه خود در قرآن شريف از آن نام برده خوانده و مسألت شده و سپس شش حاجت مهم كه اوّلين آن‌ها صلوات بر محمّد و آل او مىباشد ، درخواست شده است . نظر به اين كه درباره‌ى حاجت اوّل بياناتى ذكر شد ، تنها نسبت به بقيه موارد بياناتى خواهيم داشت ، شايد خوانندگان را بهره‌ى معنوى حاصل شود . ( 525 ) « أَللَّهُمَّ ! إِنِّى أَسْأَلُكَ بِما ناجَيْتُكَ بِهِ مِنْ مِدْحَتِكَ [ وَ ناجاكَ بِهِ مَنْ مَدَحَكَ ] . . . أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطّاهِرِينَ ، وَ تُونِسَ وَحْشَتِى . » « 1 » خداوندا ! به مدح و ثنايى كه من به وسيله‌ى آن با تو مناجات نمودم [ و مدح و ثناى هر كس كه به آن با تو مناجات نموده ] درخواست مىنمايم . . . كه بر محمّد و اهل بيت پاكيزه او درود فرستى و مونس وحشت تنهايىام باشى . انس پروردگار ؛ راحتى از وحشت دنيا اين كه انيس وحشت قرار گرفتن پروردگار نسبت به بنده ، وحشت بعد از گذشتن عالم طبيعت است و يا به وحشت سرا بودن عالم طبيعت نظر دارد ، ظاهر اين است كه احتمال دوّم مورد نظر دعا باشد ؛ زيرا دنيا براى مؤمن ، زندان و وحشت سراست و كسى كه خداوند در اين جهان انيس او گردد و به مشاهده جمال و كمال حضرتش نايل آيد ،

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 205 .